Sluiten Terug

Pleegzorg, waarom ook niet?

Het heeft mij altijd geïntrigeerd wat pleeg- en adoptieouders beweegt.
Je stelt je huis open voor andermans kind, soms met een rugzak vol onrust en meestal met biologische ouders en hulpverleners die vanzelfsprekend veel willen en vinden.
Vorige week ontmoette ik Marion, pleegmoeder van Mitch, we raakten in gesprek over haar beweegredenen, de prachtige momenten en de uitdagingen rondom pleegzorg.
Toen Marion 9 jaar jong was wist ze al dat ze later pleegmoeder wilde worden.
Vele jaren later, getrouwd met een man met dezelfde wens, gingen zij de pleegouder cursus doen en werden zij gescreend en akkoord bevonden volgens landelijke richtlijnen. Dus een GO!
Toen hun eigen kindje 5 maanden was, werd hun gezin tijdelijk aangevuld met een pleegkindje van 8 dagen. Dit was een crisisplaatsing en van korte duur maar hun missie was duidelijk; dit gaan we absoluut blijven doen.

Inmiddels hebben Marion en haar man zelf 3 kinderen en 1 pleegzoon, Mitch.
De ogen van Marion stralen als ze over hem praat en ze vertelt gepassioneerd over de aanvulling in hun gezin; ‘Mitch past bij ons gezin. Het is tevens een grote levensles voor onze eigen kinderen. We geven niet alleen Mitch zoveel mogelijk mee, maar tonen ook onze eigen kinderen hoe de wereld kan zijn.’

Als ik Marion vraag naar de uitdagingen vertelt ze dat het contact met de biologische ouders een uitdaging is. Vooral omdat je niet weet waar je aan begint en welke ouders bij het pleegkind horen, hoe zij tegen de plaatsing aan kijken en wat dit met hen doet.
Marion geeft aan dat zij contact met ouders enorm belangrijk vindt, ze vertelt dat ze niet alleen in hém investeert maar ook in de ouders van Mitch; ‘Mitch heeft recht op waar hij vandaan komt’.
De begeleiding van Pactum ervaart ze als prettig; ‘er is een kort lijntje en we worden serieus genomen. We doen het met zijn allen.’

Binnen Pactum wordt vooraf zorgvuldig gekeken naar een goede match, maar wordt ook gedurende het traject regelmatig afgestemd en bijgestuurd wanneer nodig. Als ik Marion vraag wat een pleegzorg traject voor háár succesvol maakt zegt ze dat het voor haar pas echt geslaagd is als het voor de ouders is geslaagd.

Ik sluit af met de vraag; Waarom ben je pleegouder? Ze kijkt me stralend aan en vraagt; Waarom niet?

En zo is het maar net!

Marion, bedankt. Voor wie je bent en wat je doet. Je maakt de wereld een stukje mooier.

Ank van Egtelen,
Ambulant spoedhulpverlener Pactum

* Marion en Mitch zijn gefingeerde namen

Week van de Pleegzorg
30 oktober – 6 november

Om meer kinderen kansen te geven, zijn jaarlijks zijn 3.500 níeuwe pleegouders nodig. Tijdens de Week van de Pleegzorg is hier aandacht voor via de landelijke campagne openjewereld.nu   Voor pleeggezinnen zijn er verschillende activiteiten in het land. Meer informatie over pleegzorg en de campagne? Ga naar de website openjewereld.nu

Delen